به گزارش خبرنگار میراثآریا، آیین سنتی «شاخبهشاخ»، که قدمتی بیش از یک قرن دارد، پس از نماز مغرب و عشاء در شب بیستویکم ذیالحجه آغاز میشود. اهالی روستا به صورت گروهی در کوچهها حرکت کرده و با خواندن اشعار آیینی، از مردم هیزم طلب میکنند.
اشعار خواندهشده در این مراسم چنین است:
«شاخ شاخ درمنه / کنده بده محرمه
هرکه شاخی بدهد / خدامرادش بدهد
عشق حسین و عباس / یه من هیزم درانداز
خدامرادت بدهد / اگر هیزم نداری / پاده چخت (دستگاه نخریسی) درانداز»
مردم نیز با نذر و مشارکت، شاخههای هیزم را در چادرشب جمعآوری میکنند. سپس این هیزمها به مجموعه سلطان بندرآباد منتقل شده و روی «کلک» قرار داده میشود و آتش میگیرد. در ادامه، شرکتکنندگان به صورت دایرهوار اطراف آتش حلقه زده و با ذکر «یا حسن» و «یا حسین» به عزاداری و سینهزنی میپردازند.
به گفته اهالی، وجه تسمیه این آیین به جمعآوری تدریجی و «شاخهبهشاخه» هیزم از مردم بازمیگردد؛ رسمی که نماد مشارکت جمعی و آمادهسازی برای ورود به ماه محرم است.
این مراسم علاوه بر جنبه مذهبی، نقش مهمی در انسجام اجتماعی روستا دارد و همه اقشار، بهویژه جوانان، در اجرای آن مشارکت فعال دارند. انتقال این آیین نیز طی نسلها به صورت شفاهی و سینهبهسینه انجام شده است.
به گفته ریشسفیدان روستا، از جمله قاسم حیدری، این آیین بیش از ۱۰۰ سال قدمت دارد و همواره پیش از ماه محرم در بندرآباد برگزار شده است.
در سالهای اخیر نیز اداره کل میراث فرهنگی استان یزد با همکاری اهالی، اقدام به مستندسازی این آیین و تهیه پرونده ثبت آن در فهرست میراث ناملموس کرده است.
با وجود گذشت بیش از یک قرن، آیین «شاخبهشاخ» همچنان با همان ساختار سنتی برگزار میشود و به عنوان یکی از جلوههای زنده فرهنگ آیینی منطقه شناخته میشود.
انتهای پیام/
نظر شما